تاريخ : پنجشنبه ۱٤ شهریور ۱۳٩٢ | ۱:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : عابر کوچه های ابر

محمل بدارید عاشقان

هلهله دارید هر زمان

کان شمع جان افروز من

می مخورد از جام من

من آرزو دارم بسی

چون آرزو هم نفسی

چشم سیاهش آرزو

آن روی ماهش آرزو

در بین عشاق کهن

نامی برند یاران ز من

طاق دو ابرویش کمان

با آن کمان قلب مرا کرده نشان

گیسو کمن، بالا بلند

یک دم به روی من بخند

در حسرتت آواره ام

سر گشته هر جاده ام

در بزم و جان عاشقان

دیوانه ام ،پروانه ام

دیوانه روی توام ، پروانه کوی توام

در عالم دیوانگی شیدای ابروی توام

آن خانه ات، می خانه ام

چشمان تو پیمانه ام

ساقی و ساغر مست تو

جانم بود در دست تو

پیر خراباتی نشین

چون می زند هر جرعه را

نام تو آید بر لبش

پشت بند هر پیمانه اش

اما چه سود در این میان

رویت ز من کردی نهان

از بهر دیدار رخت

علاف باشم در جهان                                                                         

ناز و کرشمه بهر ما

داری فراوان ای عزیز

نازت خریداری کنم

با گوهر چشمان خویش

تاوان دیدار تو را

من می دهم با جان خویش

از دوریت گشتم پریش

خونین جگر دل ریش ریش

                      عاب کوچه های ابر