تاريخ : یکشنبه ٢٤ شهریور ۱۳٩٢ | ۳:٠٤ ‎ب.ظ | نویسنده : عابر کوچه های ابر

دلم تنگ است و دلدارم سنگ

شده از دوریش چشمم پر اشک

                                   نه خواب دارم نه آسایش به گیتی

                                   مانده ام در خود تنها و تکی

شدم در این دو روزه پیر و خمیده

شده کم سو از این اشک هر دو دیده

                                 دلم را به بازی گرفته دلبر من

                                نموده غرق غم این پیکر من

نمی دانم گناه من چه بو ده

که آیا محبت کردنم بیهوده بوده

                              صدق و صفا راپیشه کردن

                             به پیش یار یکرنگ بودن

بود آیا گناه در این زمانه

که گشته فراری یار از بر من

                           جوابم را ندادن به هیچ وجه

                           مرا سوزاندن و به خاکستر نشاندن

خدایا درد دارد این دل من

چگونه حل شود این مشکل من

                          خدایا سلامت دار یار را

                           آرزوی این دل پر درد را