تاريخ : شنبه ٢٧ مهر ۱۳٩٢ | ٢:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : عابر کوچه های ابر

دل من دریایی آروم                        سوت و کور ،بی تلاتم

دل من جزیره غم                          ساحلش همه ز ماتم

دل من سردی آهه                       تو بیابون گم کرده راهه

دل من خاموشی شب                 سوختن از فراغ،توی تب

دل من یه بغض کهنه                   که نشسته توی سینه

دل من فغان و درده                    آرزوهاش همه مرگه

دل من اشک شبانه                   رد آن به روی گونه

دل من خسته عالم                  تو ببین خرابه حالم

دل من غریب و تنها                  توی این شهر شده رسوا

دل من خونه درده                    دیواراش پر از قاب شکسته

دل تو  اما یه سنگه                  شیشه قلبو شکسته

دل تو مثال باده                       کمر نخل و شکسته

دل تو طوفان سهمگین              قایق عشق و شکسته

یاد تو همدم شبهام                 همدم خلوت روزهام

توی روشنی دنیا                     تیرگی قلب تو پیدا

حرفای تو مثل تیره                  که توی دلم می شینه

گل امید دل من                      توی سردی نگاه تو می میره

برگای درخت دل من                باد پائیزی دل تو

غم عالم رو دل من                 عشق و خنده با دل تو

غربت و غم با دل من              یار و همدم با دل تو

تک و تنها کوچه گردم             می دونی عابر ابرم

خدا داند که کردی لا مکانم          تو دادی راه غربت را نشانم

دلا دیدی چه کردند خوبرویان        بریدند بی سبب آن عهد و پیمان

در اول قول دادند عهد بستند        در آخر بی وفایی کردند ایشان

                                           عابر کوچه های ابر